System homeostatyczny – czyli wszystko to, co nosze ciało robi, co by było wszystkimu i wszyndzie nom po równo. Z tego zasłynął Zdzisław abo jak padoła mu jego baba Zosia – Zdzisek Beksiński. Jo po łobejrzyniu „Łostatnij Famili” J.P. Matuszyńskiego ni wia, czy zaś dom rada wrócić na tyn som zdrowy dekiel co kiedyś. Łod zawsze pado sie, że film zmuszo głowa, co by trocha pomyśleć. Czuja, że „Łostatnio Familia” zmuszo mie, co bych mentalnie ostawił trocha rezerw. Widzymy łobroz, co to dla wielu z nos je niepojynty i san je pierońsko hardy do wyłobrażynio. Łobroz familii, co to wszyscy mają trocha nierówno pod deklem, kaj śmirć wrażenio na żodnym nie robi, podobnie jak problemy z deklem bliskich. Poznajemy tukej historia chopa, co to nazwali geniuszem w swojej fusze, dla kierego samobójstwo synka, śmierć matki abo baby to je tyle co wylanie szklonki czaju – musisz to spokojnie brac, przeca się nic wielkiego nie stało. Jak to je kryncić film o Zdzisławie Beksińskim – co to „osobą homeostatyczną” go mianują? Wiela z kadrów krynconych je z jednego punktu, kiery powtarza się w wielu scynach. Cało historia toczy się praktycznie na jednym, warszawskim familoku i na cmyntorzu.

Mogymy podejrzeć pracownia Zdzisława w roku 1977 z tyj samyj perspektywy co w roku 1996. Ujyncie się ni zmienio tak samo jak jego haus. Kiedy kamera się ruszo, to głownie widzimy wtedy, kiedy som Beksiński się ruszo i krynci wszystko wokół (zwłaszcza siebie).

Wszystko utrzymane je w półcimoku i marasie starego ustroju, co robi świetno atmosfera. Scenografia filmu u wielu z wos pewnie wywoło efekt deja vu – a zwłaszcza u tych, co to pamiyntają lata 80. i 90. By ogarnynć geniusz reżysera musimy pomyśleć nad bohaterami tegoż dzieła. Zdzisiek (co go gro Andrzej Seweryn) – wybitny malerz, co Se zyciowo zupełnie ni radzi, trocha niedojrzały na deklu, niedopieszczony ku sobie, brzydzi się przemocą, marzy (dowiaduja się o tym na końcu) o popełnieniu gwałtu. Momy wrażynie, co by rzeczywistość san była fikcjom, a fikcja w jego malunkach jego światym. Zosia Beksińska (co ja gro Aleksandra Konieczna) – kura domowo, uosobienie spokoju, choć to chyba san dzięki lekom. Tomasz Beksiński (tego gro Dawid Ogrodnik) – Tyn to Mo nierówno pod deklem (chyba żodyn ni był zdrowy na głowie, wyłażąc z takiego hausu), swoje problemy topi w filmie i muzie. No i jeszcze omy. Stanisława Beksińska (tukej Zofia Perczyńska) i Stanisława Stankiewicz (tu zaś Danuta Nagórna), kiere to egzystują dugo, ale łod zowsze godały, że do grobu pierwszy trofi „Tomaszek”. Włażymy san do ich świata, bierymy do siebie ich podejście do życio i familijne perypetie – czego niektóre głowy mogom tak łatwo ni zdzierżyć. Co do talentów aktorskich tukej ni ma słabych punktów. Andrzej Seweryn to je klasa sama w sobie, a jego wbicie się san w rola Beksińskiego zasługuje na głymboki pokłon w jego kierunku. Tyn sposób jak godo, zastygo na twarzy – chapeau bas. Jednok prawdziwy majster to je tyn Dawid Ogrodnik – niejeden „majster” mógłby się od niego fuchy uczyć. Jak dla Mie to łon je jedyn z najlepszych współczesnych, polskich artystów – tak, to je artysta, bo to je sztuka tak zagroć. „Łostatnio Familia” je trocha surowo, lecz przemyślano. Myzyki prawie tam ni uświadczysz, ni ma tu budowanio napyincia muzyką. Kawałki słyszymy wtedy, kiedy san Zdzisław włączo klasyka podczas malowanio abo jak Tomasz robi audycja radiowo i puszczo muza z płyt, kiere mu fater z auslandu załatwił. Podkład muzyczny stanowią jedynie dźwięki. Odgłosy trzeszczącej windy, mlaskanio, wbijanio noż w klata czy lyconcego deszczu – czyli muza, z kierom spotykomy się na co dzień. Film je odważny, dramatyczny i powazny, dlatego jo pieronie nie rozumiał smichu na sali kiedy to niby miało być smiesznie, jednak jo czuł tam tragedia. Już nie wspomna o piciu napojów abo jedzeni w kinie studyjnym – bo przeca jo po cichaczu otworza ta paczka z bombonami… Ale miejsza o to. „Łostatnio Familia” to je san arcydzieło. Osobiście ciesza się, że w końcu w Polsce się takie produkcje robi, klasa światowa, powiadom wom.

Dom tymu filmowi najwyższo nota 10/10 – bo to je obowiązkowe do obejrzenio, o ile Kierys potrafi się skupić na ambitnym kinie. Bija brawo dla J.P. Matuszyńskiego, bija brawa dla aktorów i wszystkich tych, co to przyłożyli rynce do powstania tego filmu.

Made with Red Heart on Twitter Twemoji 11.1 in Bytom

lub

Zaloguj się używając swojego loginu i hasła

lub     

Nie pamiętasz hasła ?

lub

Create Account